Polubienia na TikToku i Instagramie: ile ich potrzebujesz

Nie „ile polubień”, tylko „ile polubień na tysiąc wyświetleń”

Pytanie „ile polubień potrzebuję” wpisuje się w wyszukiwarkę tak, jakby istniała na nie jedna liczba. Nie istnieje, i nie dlatego, że ktoś nie chce jej podać. Licznik polubień nigdy nie jest czytany osobno. Na TikToku stoi w prawej kolumnie, bezpośrednio pod licznikiem wyświetleń, na tym samym ekranie co film — nikt nie musi nigdzie klikać, żeby zestawić jedno z drugim. Na Instagramie rolka również pokazuje wyświetlenia, a pod zwykłym zdjęciem punktem odniesienia staje się liczba obserwujących. W każdym z tych przypadków oceniana jest relacja, a nie sama wartość.

Dlatego jedyną sensowną jednostką jest liczba polubień na tysiąc wyświetleń. Na TikToku okolice dwóch do pięciu procent wyświetleń to bezpieczny dół, a nie sufit — film, który sam z siebie idzie dobrze, potrafi zebrać wyraźnie więcej i nikogo to nie dziwi. Na rolkach na Instagramie jest podobnie. Pod zdjęciem małego lokalnego konta liczy się inaczej: polubienia zestawia się z obserwującymi, a nie z wyświetleniami, i rozsądny przedział to od kilku procent do mniej więcej dziesiątej części tej liczby. Kolejność liczenia ma przy tym większe znaczenie niż sam przedział. Najpierw ustalasz, ile wyświetleń materiał realnie zbierze, dopiero potem bierzesz z tego procent. Odwrotna kolejność kończy się tysiącem lajków pod filmem, który ma dwieście wyświetleń — czyli jedyną kombinacją, która naprawdę wygląda źle.

Co zdradza proporcja, która się nie klei

Warto powiedzieć wprost, kto tę proporcję czyta, bo nie jest to tajemniczy algorytm. Czyta ją człowiek, który właśnie wszedł na profil i zastanawia się, czy umówić wizytę albo złożyć zamówienie. Salon we Wrocławiu z czterystoma obserwującymi i tysiącem dziewięciuset polubień pod jedną rolką, a kilkunastoma pod wszystkimi pozostałymi, mówi klientce dokładnie to, czego powiedzieć nie chciał. Polski odbiorca jest w tej kategorii wyczulony bardziej niż przeciętny: sprawdzi, porówna, a wniosek przeniesie na resztę profilu — łącznie z prawdziwymi opiniami i prawdziwymi zdjęciami efektów pracy.

Drugim czytelnikiem jest marka albo agencja przed współpracą. Taki ktoś nie otwiera jednego posta, tylko przewija kilkanaście i patrzy na rozrzut. Pojedynczy materiał z liczbami z zupełnie innej ligi rzuca się w oczy mocniej niż profil z równymi, skromnymi wynikami. Podobnie działa druga kolumna liczb: trzy tysiące polubień i zero komentarzy pod postem lokalnej firmy wyglądają dziwnie, bo pod takim postem komentarze pisują zwykle ludzie, którzy właścicielkę znają osobiście. Nie chodzi o to, żeby liczby były duże. Chodzi o to, żeby się ze sobą nie kłóciły.

Pierwsze 60–90 minut i polski wieczór

O losie pojedynczego materiału rozstrzyga się w większości w pierwszej godzinie, najdalej półtorej, po publikacji. W tym oknie film albo rolka dostają pierwszą turę widzów, a to, co ta grupa zrobi, decyduje o kolejnej. Polubienia zamówione w tym czasie wchodzą do puli danych wtedy, kiedy materiał jest jeszcze testowany. Polubienia dołożone do filmu sprzed pół roku robią wrażenie na człowieku, który otworzy profil, i praktycznie nic poza tym. To jest cała różnica między zamówieniem złożonym kwadrans po publikacji a takim złożonym nazajutrz — nie w cenie, tylko w tym, do czego zamówienie zdąży.

Wynika stąd druga rzecz, bardzo praktyczna dla polskich kont: godzina publikacji i godzina zamówienia powinny leżeć blisko siebie. Nie ma sensu wrzucać rolki o dziewiątej rano, a lajków zamawiać o dwudziestej drugiej. U większości polskich odbiorców szczyt aktywności wypada wieczorem, po pracy i po kolacji — zwykle gdzieś między dwudziestą a dwudziestą trzecią — ale prawdziwą odpowiedź masz we własnych statystykach, a nie w cudzej infografice. Osobnym przypadkiem są niedziele objęte zakazem handlu: ludzie siedzą wtedy w domach z telefonem i widać to w liczbach. Publikuj w porze, o której możesz być pod telefonem, i zamawiaj zaraz po publikacji, a nie „jak będzie chwila”.

Dlaczego polubienia pod postem bez wyświetleń nic nie robią

Polubienie jest zdarzeniem doczepionym do materiału, który ktoś musi najpierw zobaczyć. Jeśli film zebrał dwieście wyświetleń, tysiąc polubień nie dokłada mu zasięgu — dokłada mu liczby, w którą nikt nie uwierzy. W samej dystrybucji lajk waży zresztą niewiele: znacznie mniej niż dotrwanie do końca i ponowne obejrzenie, bo kosztuje pół sekundy i bywa odruchem. Jego praca jest przede wszystkim społeczna i to zupełnie wystarczający powód, żeby po niego sięgnąć. Ma sprawić, że liczby pod materiałem przestaną ze sobą walczyć. Nie ma sprawić, że materiał zacznie się rozchodzić.

Stąd rada, którą pomija się najczęściej: ten sam budżet lepiej rozbić na kilka materiałów, niż wrzucać go pod jeden. Tysiąc polubień pod ostatnią rolką robi jeden odstający słupek. Po dwieście pod pięcioma ostatnimi robi profil, który wygląda równo — a ktoś wchodzący z zewnątrz i tak ogląda siatkę, a nie pojedynczy post. Dla restauracji w Krakowie, salonu paznokci w Warszawie czy sklepiku sprzedającego przez wiadomości prywatne to właśnie siatka jest wizytówką, na którą klient patrzy przed rezerwacją albo przed pierwszym pytaniem o cenę. Technicznie oznacza to kilka osobnych zamówień, bo jedno zamówienie obsługuje jeden link. To minuta więcej pracy i wyraźnie lepszy efekt.

• Zamawiaj pod link do konkretnego filmu lub posta z menu udostępniania, nigdy pod link do profilu.
• Rozbij większą paczkę na kilka ostatnich materiałów zamiast wrzucać całość pod jeden.
• Najpierw ustal docelową liczbę wyświetleń, potem policz z niej procent na polubienia — nigdy odwrotnie.
• Zostaw konto publiczne do końca realizacji; na profilu przełączonym na prywatny zamówienie nie ma jak wejść.
• Nie zmieniaj nazwy użytkownika i nie kasuj posta w trakcie realizacji — link przestaje działać, a zamówienie nie ma dokąd trafić.
• Do zamówienia nie jest potrzebne hasło, kod z SMS-a ani logowanie przez Google. Wystarczy publiczny link.

Spadki, gwarancja i płatność polską kartą

Spadki zdarzają się przy każdym źródle, bo platformy cyklicznie usuwają nieaktywne konta — to nie wada konkretnej usługi, tylko sposób, w jaki serwisy porządkują własne bazy. Polubienia akurat odpadają rzadko, a objęte pakiety mają 30-dniową gwarancję uzupełnienia: podajesz numer zamówienia, a różnicę uzupełniamy bez dopłaty. Do wyboru są dwa poziomy jakości. Premium kosztuje trzydzieści pięć procent więcej i sięga po węższą pulę kont — ma sens tam, gdzie profil jest witryną firmy i ktoś będzie klikał w konta, które zostawiły polubienie. Przy prostowaniu proporcji pod filmem nagranym dla żartu zwykle nie ma.

Teraz ceny i płatność, bez owijania w bawełnę, bo to jest miejsce, w którym polski czytelnik słusznie robi się nieufny. Pakiety polubień na TikToku zaczynają się od dziesięciu sztuk i sięgają stu tysięcy, na Instagramie od dwudziestu pięciu. Tysiąc polubień na TikToku to koszt rzędu 1,80 USD, na Instagramie 1,70 USD w podstawowym poziomie jakości — aktualna tabela dla każdej wielkości jest na stronie usługi i to ona jest wiążąca, bo ceny się zmieniają, a nieaktualna liczba w artykule jest gorsza niż jej brak. Płacisz kartą wydaną w Polsce; rozliczenie idzie w dolarach lub euro, więc bank przewalutuje po własnym kursie i na wyciągu zobaczysz złotówki, czasem z groszową różnicą wobec kwoty widocznej przy zamówieniu. Transakcję potwierdzasz w aplikacji banku, tak jak każdą inną płatność kartą; BLIK-iem się tu nie zapłaci. I rzecz, o którą pytają wszyscy: nie prosimy o hasło, o kod z SMS-a ani o dostęp do konta. Serwis, który prosi o więcej niż publiczny link, prosi o za dużo.